Артыкулы і публікацыі

Отдых Евпатория

Калі Еўпаторыя яшчэ насіла сваё першае назву, і былі ўзведзены на ўсходняй ускраіне горада вароты Одун-базар-капу. За сваю гісторыю вароты перажылі нямала. Праз гэтую арку праязджала нямераная колькасць вядомых людзей.

Если вас интересует евпатория, стоит заглянуть на этот сайт tokareva12.ru вы найдете евпаторию отличного качества и по доступной цене.

Першым быў Крымскі хан са світай, а пасля яго – Рускі Імператар Аляксандр Першы, генералісімус Аляксандр Сувораў, паэт Адам Міцкевіч – усе тыя, хто ўязджаў у Еўпаторыю і выязджаў з яе, трымаючы курс на Сімферопаль і Бахчысарай, бо ад Прыгонных варот пачыналіся дарогі ў цэнтральную частку Крымскага паўвострава.
Праз вароты Одун-базар-капу праносіліся і ўзброеныя коннікі. Часцяком Крымскі хан адсюль пачынаў свае набегі на тэрыторыю суседніх дзяржаў – Расею, Украіну, Малдову, Польшчу. Але іх вылазкі правакавалі дзеянні ў адказ. Асабліва часта Гезлев «наведвалі» запарожскія казакі. Яны з'яўляліся раптоўна, віхурай праносіліся вуліцамі горада, вызвалялі захопленых татарамі супляменнікаў, і таксама імкліва адляталі дадому.
Прыгонныя вароты ў Еўпаторыі
1.jpg2.jpg3.jpg
З тымі часамі звязаная адна з Крымскіх легенд.
Пасля чарговага набегу Крымскіх татараў, прыгналі запарожцы коней і адправіліся на выручку сваім жонкам і дзецям. Як смерч, коннікі ўварваліся ў Гезлев, пасадзілі на коней палонных, падпалілі стайні, каб ханские воіны не кінуліся ў пагоню і праз Прыгонныя вароты адляцелі прэч у бок Украіны. Да поўдня імчаліся казакі Крымскай стэпам, пакуль коні не пачалі спатыкацца ад стомы, бо яны неслі на сваіх спінах адразу па два-тры чалавекі. Загадаў тады атаман спешыцца. Прыпаў вухам да зямлі і пачуў тупат капытоў, пакуль яшчэ далёка. Пагоня.
Аддаў атаман выратаваным людзям лепшых коней і адправіў іх на Радзіму па Чумацкому шляху, а сам з ваярамі вырашыў затрымаць надыходзячых татараў.
Казакі заселі за бліжэйшым курганам і сталі чакаць татарскіх коннікаў. У зручны момант яны пакінулі сховішча і клінам урэзаліся ў татарскае войска. Дзякуючы сваёй адвагі, запарожцам ўдалося спыніць татараў і прымусіць праціўніка адступіць, але не ведалі ўкраінцы, што на падмогу ханскім воінам нясецца яшчэ адзін конны атрад. Казакі вымушаныя былі адступаць.
Прыціснулі татары адважных запарожцаў да салёным Крымскім азёрах, дзе і адбыўся жорсткі бой. Загінулі ўсе казакі, а ацалела жменька татараў адправілася назад у Гезлев.
З першымі сонечнымі прамянямі з'явіліся ля возера вароны і закружылі над загінуўшымі у прадчуванні балявання. Але тут адбылося нешта зусім неверагоднае – спачатку адзін казак паварушыўся, потым другі падняў галаву, трэці адкрыў вочы – запарожцы пачалі ажываць. Глядзяць яны адно на аднаго і нічога не разумеюць. Бачылі, як гінуць іх таварышы, памерлі самі, а тут стаяць і глядзяць адзін на аднаго, як ні ў чым не бывала. Пасля пачатковага шоку да людзей стала даходзіць у цот тут справа. У тых месцах, дзе іх цела ўступалі ў судотык з чорным берагавых глеем, раны знікалі і неадкладна зарубцовывались. Памыўшыся салёнай вадой, і адшукаўшы пасшихся непадалёк коней, запарожцы падправілі сядла і адправіліся ў шлях дадому. Вярнуліся яны жывыя і здаровыя, а слава аб гаючых салёных азёрах недалёка ад Гезлева стала разносіцца далёка за межы Украіны.
Гэтая гісторыя налічвае ўжо 400 гадоў, але ў Еўпаторыі яе ўспамінаюць да гэтага часу. Гэтую легенду абавязкова распавядаюць экскурсаводы падчас агляду Прыгонных варот Еўпаторыі, якія прастаялі на сваім месцы амаль 5 стагоддзяў, пакуль у 1959 годзе не былі разабраныя, паколькі перашкаджалі праезду транспартных сродкаў да які вырас па суседстве заводу. Так раптоўна горад пазбавіўся свайго гістарычнага помніка – гістарычнай і архітэктурнай славутасці канца 15 стагоддзя.
Але надышлі іншыя часы. У год святкавання 2500-годдзя заснавання Еўпаторыі Прыгонныя вароты былі адноўлены ў сваім першапачатковым выглядзе. У 2004 годзе вароты Одун-базар-капу зноў былі на месцы. Гэта вельмі важнае для горада падзея не змагло б адбыцца без дапамогі неабыякавых людзей, чые імёны можна прачытаць на памятнай дошцы, устаноўленай на правай баку варот.
Зараз ўнутры Прыгонных варот працуе прыватны музей пад назвай «Вароты Кезлева», а сапраўдны крымска-татарская кавы з усходнімі ласункамі можна пакаштаваць у кавярні «Кезлев къавеси».